۱۳۹۰ آذر ۱۳, یکشنبه

عقب نشینی جمهوری اسلامی از جمله به سفارت انگلیس


آخرین خبرها از ایران منعکس کننده استیلای هراسی عمیق و غیر عادی  بر نظام ولایتی در پی  عکس‌العمل سخت انگلیس و یارانش با جریان سفارت گیری است، و تلاش جمهوری اسلامی  برای اجرای سریع یک «چرخش تاکتیکی» در این رابطه.
با توجه به جزئیات این اخبار به نظر می‌رسد که جمهوری اسلامی، که ظاهرا زبان زور را بهتر از هر زبانی می‌شناسد، به این نتیجه رسیده که بایستی هرچه سریعتر از اتفاقی که در سفارت انگلیس افتاد ابراز ندامت و در صورت امکان از تبعات جدی خشم دولت انگلیس جلوگیری کند.
چند  نمونه بارز از این خبرها که در همین ساعتهای گذشته منتشر شده اند عبارتند از خودداری دیپلماتهای بازگشت خورده از شرکت در مراسم استقبال دانشجویان بسیجی در فرودگاه،  اطلاعیه و اظهار ندامت غیر منتظره توسط «مجمع دانشجویان حزب الله»، و سخنان تند یک خبرنگار حکومتی بر علیه حرکت اشغال سفارتخانه، در مصاحبه اش با شبکه تلویزیونی «الجزیره».
دیپلمات‌های ایرانی که پس از اخراج از لندن و ساعتها سرگردانی در فرودگاه هیثرو (به دلیل تاخیرهای ممتد هواپیمای «اختصاصی» ایران ایر) سرانجام در نیمه های شب گذشته به تهران رسیدند در یک تصمیم غیر منتظره از حضور در جمع بسیجی هایی که با حلقه های گل به «استقبال» آنان آمده بودند و ساعت‌های متمادی  در فرودگاه در انتظارشان مانده بودند سر باززدند. این تصمیم به حدی غیر منتظره و غیر قابل قبول بود که سایت «بولتن نیوز» منتسب به نیروهای اطلاعاتی سپاه مقاله ای طولانی با تیتر «دیپلماتهای سفارت ایران در انگلیس، انگلیسی شدند؟» در اعتراض به کار آنان منتشر کرد.  با توجه به جزئیات این حکایت مشخص است که تصمیم سنگین عدم شرکت در جمع بسیجی‌ها و قبول حلقه‌های گل آنها تصمیمی صد در صد سیاسی، حساب شده، و در عین حال منعکس کننده یک «چرخش» سریع بود، چرا که اگر این تصمیم از قبل معلوم می‌بود بدون شک مسئولان بسیج و هماهنگ کننده‌های مراسم استقبال اجازه نمیدادند چنین وضعیتی پیش بیاید.
از سوی دیگر اطلاعیه‌ای که امروز توسط سایت‌های حکومتی، از جمله سایت «فرارو» از سوی بسیجی‌هایی که در اشغال سفارت انگلیس شرکت داشتند تحت عنوان «مجمع دانشجویان حزب الله» منتشر شده است نیز گوشه دیگری از حرکت عقب نشینی «نظام» را تشکیل می‌دهد.  فراز های بسیار گویائی در این اطلاعیه که تحت عنوان «احساس بر عقلمان غلبه کرد» منتشر شده است به روشنی تاکتیک چرخش رژیم را انعکاس می‌دهند، از جمله اظهاراتی مبنی بر اینکه  «با یک حرکت نسنجیده دولت را به گوشه رینگ تدافع در مقابل غرب کشاندیم»،  «احساسات بر عقلمان غلبه کرد»، «آلت دست جناح‌ها، گروه‌ها و امیال شخصی بعضی افراد شدیم»، « تخریب اموال و ساختمان های داخلی سفارت نکته‌ای منفی در کارنامه واردشدگان به سفارت است» و حتی اینکه  «برخی نمایندگان مجلس نیز در محل حاضر بودند، آنها باید از کرده خود عبرت بگیرند».
و گوشه سومی از این عقب نشینی را می‌توان در سخنان تند «قنبر نادری»، از خبرنگاران حکومتی ساکن تهران  پیدا کرد که در مصاحبه‌اش از تهران با شبکه بین المللی «الجزیره» از تهران حرف‌هایش را اینطور شروع می‌کند: «من می‌خواهیم یک چیز را کاملا روشن و واضح کنم: حمله به سفارت انگلیس زشت، غیر قابل توجیه، غیر دیپلماتیک، و ضد ایرانی بود، و من به شما اطمینان می‌دهم، من اینجا زندگی می‌کنم، من اینجا کار می‌کنم، من با مردم اینجا صحبت می‌کنم، و من افراد زیادی را می‌شناسم، این حمله غیر قابل قبول هیچ ارتباطی به دولت ایران، یا رهبری ایران، یا نیروهای انتظامی، یا حتی مجلس ندارد.  این کار یک گروه کوچک بود که نماینده هیچ کسی در این کشور نیستند.»
با توجه به این موارد و دیگر نشانه‌های در دست، چنین به نظر می‌رسد که نظام ولایی به سرعت متوجه جدیت خطر ناشی از تندروی های اخیر خود شده و به فکر جلوگیری از موج عظیمی که به سوی خود  سرازیر می‌بیند افتاده است.  اما سئوالی که تنها آینده قادر به پاسخ دادن خواهد بود این است که آیا رژیم وخامت وضع خود  را به اندازه کافی زود متوجه شده است که بتواند سرنوشت خود را تغییر دهد، یا به قول معروف کار از کار گذشته است و اکنون  دیرتر از آن است که بتوان این آبی که دیگر به جوش آمده را از غلیان انداخت. 
منبع خودنویس

هیچ نظری موجود نیست: