بی بی سی فارسی که با پشتوانه شبکه بی بی سی رسمی انگلستان که شبکه ای قدیمی ومعتبر است و تجربه بسیاری در برنامه سازی خوب و موثر دارد، راه اندازی شد. بی بی سی انگلستان با داشتن این سابقه درتولید برنامه های حرفه ای ، سبب گشت تا وزارت امور خارجه این کشور، طرح ایجاد شبکه تلویزیونی فارسی را مطرح کنند و به مرحله اجرا گذاشته شود ودرکوتاه مدت و بسیار با عجله توسط کارگنان ایرانی و بی تجربه در امور تلویزیون ازکارکنان مستقر در رادیو بی بی سی بهره گرفته و تلویزیون فارسی راه اندازی شد و تولید و پخش برنامه های خود را اغازکرد.
یکسال اندی که از تولد این شبکه تلویزیونی می گذرد و بااینکه کلی پول صرف هزینه های جاری شده و با اینکه بکار گیری از نیروی انسانی فنی و حرفه ای که همه از کارکنان بخش فنی کارکنان خارجی بی بی سی اند هم نتوانست شبکه را نجات دهد و.....
متاسفانه بی بی سی فارسی دراین راه رسانه ای ناموفق است و این امر بار دیگر ثابت شد ، با نبود کاردانی و تجربه برابر با عدم موفقیت است واینکه یک شبکه تلویزیونی زمانی موفق است ، که در وحله اول اعتماد سازی در بین مردم را ایجاد کندو اضافه بر این با تولید برنامه های جذاب ، پر کشش مردمی ،حرفه ای وبا محتوایی خوب وخوش ساخت از نظر مدیریت ، اجرا و محتوا نه تکنیک و فنی می تواند ،همه را جذب نماید . که متاسفانه کارکنان و مدیران بی بی سی فارسی در این راه، موفق نبودند وانتظاری که مردم ازاین شبکه داشتند و خواستارش بودند، براورده نشد و دلیل آن، گزینش ضعیف و نادرست عوامل تولیدی و برنامه سازمیباشد ومهمترین ان
مدیریت ضعیف وعدم شناخت انها از رسانه تصویری ، گزینش و انتخاب نیروی انسانی در رسانه تلویزیون از مهمترین عوامل حرفه ای است که در رشد و کیفیت برنامه سازی موثر است ولی متاسفانه این مهم در این شبکه صورت نگرفته است با اینکه بی بی سی مرکزی در گزینش نیروی انسانی،دست انتخاب کنندگان بخش فارسی را باز گذاشته بود وانها می توانستند از متقاضیان با تجربه و حرفه ای داخل ایران وخارج از ایران هم بهره بگیرند .
ولی گزینش نیرو انسانی نادرست و غیر حرفه ای بوده و به نظر می اید مسولین انتخاب نیروی انسانی به دلیل عدم شناخت شان از برنامه سازی درتلویزیون موجب این امر شده است .
اگربررسی کنیم در می یابیم که بیشتر نیروی کاری کنونی بی بی سی فارسی ،منتخب از روزنامه نگاران کاغذی داخل ایران و کارکنان رادیو بی بی سی بهره گرفته اند این رسانه ها با هم متفاوت اند و جنس کاری برنامه سازی در رادیو و تلویزیون فرق می کند . برنامه سازی در رادیو یی صرفابرای رادیو است چون فقط صداست ، در روزنامه باید نویسنده متبحر و خوبی باشید و در تلویزیون باید دانید چه گونه باید با ساخت برنامه جذاب وپر محتوا موفق بود .
در این امر مجموعه ای از عوامل هنری و فنی موثر و تاثیر گذار است چون در تلویزیون باید همه چیز را از نظر فنی و تولید دانست پس به این نتیجه می رسیم که عوامل تولیدی ومدیران بی بی سی فارسی عاری از این شناخت و تجربه بوده اند چون کار دانی هر کدام از این رسانه فرق دارد.
برای همین است که تلویزیون های رسمی و حرفه ای همیشه کارکنان خود را از دانشکده های خاصی که تربیت نیروی انسانی شبکه های تلویزیونی را بر عهده دارند ، انتخاب میشوند ه عنوان مثال ،مدرسه عالی سینما و تلویزیون در ایران که همه نیروی انسانی برای تولید ، فنی و خبری تلویزیون ملی ایران از انجا تامین میشد و در تلویزیون مشغول بکار می شدند ولی در شبکه فارسی بی بی سی ظاهرا کارکنان قبلی رادیو بی بی سی و تنی از روزنامه نگاران خارج نشین بجای افراد حرفه ای و با تجربه تلویزیونی مشغول بکار شدند واین امر ضعف اصلی برنامه سازی در بی بی سی فارسی است و مسئله دیگر ضعف مدیریت است ، مدیریت دریک شبکه تلویزیونی حرفه ای باید عوامل اش راه ورمز برنامه سازی را بدانند و تجربه برنامه سازی را داشته و نگاه حرفه ای به تولید تلویزیون داشته باشد و از عوامل تولید و امکانات فنی تلویزیون اگاه باشند نور، صدا وتصویر و سایر امکانات فنی تلویزیونی را بشناسند، باید مدیوم برنامه سازی برای تلویزیون را بشناسند ولی متاسفانه مدیران کنونی بی بی سی فارسی از کارکنان قدیمی رادیو بی بی سی هستند و تعدادی هم ازروزنامه نگاران قدیمی اند که قبلا تجربه کاری اندکی هم در تلویزیونی را نداشتند و این عدم شناخت مدیران و برنامه سازان از تولید در تلویزیون، عامل شکست برنامه سازی در بی بی سی فارسی است و اگر برنامه های تلویزیون را نگاه کنیم این ضعف به وضوح دیده می شود وانگار دارید روزنامه می خوانید و یا رادیو گوش می کنید و صدا و کلمات بر صفحه تلویزیون حاکم است تا برنامه تلویزیونی جذاب و پر کشش و قابل دیدن
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر