حاضرم ۲4ساعته حمالی کنم اما رخ زرد دخترم را نبینم

درد دل اواره گان ایرانی در ترکیه است که بیش از نود درصد از پناهجویان در شرایط بد مالی قرار دارند؟ پناه جویی می گفت «حاضرم ۲۴ ساعته حمالی کنم اما رخ زرد دخترم را نبینم»

بنده در یکی از رستورانت های شهر گارسونی میکنم و دستمزدی که هر ماه میگیرم ۵۰۰ لیر ترک هست که از این پول مجبور هستم ۲۵۰ لیر کرایه خانه بدهم  ۵۰ لیر باید هر ماه پول آب و برق بدهم و برای گرم کردن خانه باید ماهی حد اقل ۱۰۰ لیر پول ذغال بدهم گه این ذغال هم فقط شبها ۳ سال ۴ ساعت میتوانم روشن کنم.

بیشتر متواریان از ایران و افغانستان و عراق و… که به کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل در ترکیه مراجعه می کنند بدون هیچ گونه امکانات مالی و ساپورتی از طرف خانواده های خویش در شرایط بسیار سختی زندگی می کنند. این پناهجویان که پیشتر به علت شغل و درآمدی که داشتند در کشورهای خود می توانستند زندگی بدون دغدغه ای داشته باشند اینک در ترکیه به علت عدم اجازه کار از سوی دولت ترکیه و سوء استفاده کارفرمایان ترک از آنها با شرایط بغرنجی روبرو هستند به طوری که وعده غذایی اکثر پناهجویان به یک بار در روز تقلیل پیدا کرده است. عدم حمایت های مالی و عدم اجازه کار و نبود کار در زمستان در هوای سرد ترکیه عواملی است که پناهجویان به سازمان های حقوق بشری روی بیاورند و شرمگینانه تقاضای حمایت کنند. نوشته زیر ایمیلی از یکی از هزاران پناهجوی گرفتار در ترکیه است که شرایط خود را به صورت واضح بیان کرده است و نیاز به حمایت تک تک شما دارد……
با سلام و آرزوی موفقیت برای شما و همکاران گرامیتان
بنده بابک  ۲۵ ساله همراه با همسر  ۲۰ ساله و دختره ۳ ساله ام، مدتی است که بر اثر فشارات وارده از طرف رژیم ایران و ترس از جان مجبور به ترک خاک شده ایم و خودمان را به دفتر سازمان ملل در آنکارا معرفی کردیم و هم اکنون در یکی از شهرهای کوچک نزدیک آنکارا زندگی میکنیم
بنده در هنگام خروج از ایران پول زیادی همراه خود نیاورده بودم به قدری که توانستم اینجا یک خانه کوچک و ذغالی با کمی وسایل پیش و پا افتاده اجاره کنم…همانطور که شما هم اطلاع دارید ما اجازه کار در ترکیه را نداریم ولی بنده چون از داخل کشور ساپورت مالی نمیشوم مجبور هستم به طور قاچاقی با کمترین دستمزد بیشترین کار را انجام دهم
 در یکی از رستورانت های شهر گارسونی میکنم و دستمزدی که هر ماه میگیرم ۵۰۰ لیر ترک هست که از این پول مجبور هستم ۲۵۰ لیر کرایه خانه بدهم  ۵۰ لیر باید هر ماه پول آب و برق بدهم و برای گرم کردن خانه باید ماهی حد اقل ۱۰۰ لیر پول ذغال بدهم گه این ذغال هم فقط شبها ۳ سال ۴ ساعت میتوانم روشن کنم
پولی که برایم تا آخر برج باقی میماند ۱۰۰ لیر هست که در این شرایط افتصادی ترکیه میشود ۳ یا ۴ روز یک خانواده ۳ نفری خرح کنند!قسمتان میدهم به غیرت ایرانی شما نذارید من اینجا شرمنده اهل و عیالم بشوم!
وقتی از کار برمیگردم دخترم به دست من نگاه میکند و من شرمنده نگاه دخترم میشوم!حاضرم ۲۴ ساعته حمالی کنم ولی صورت پژمرده دخترم را هرگز نبینم!
ترو خدا اگر میتوانید به من کمک کنید. و یا من را به یک انجمن خیریه معرفی کنید!
ترو خدا
با تشکر بابک