حدود۸۰۰ کارگر صنايع فلزی که با روپوشهای متحد الشکل، درحد فاصل ميدان پاستور تا مقابل نهاد رياست جمهوری تجمع کردهاند، خواستار رسيدگی به وضعيت حقوق، عيدي، سنوات و ساير معوقات و مطالبات خود هستند. يکی از کارگران در اين تجمع گفت: ما را از مرکزيت خارج کردهاند، کارگر نميداند از چه کسی پيروی کند، صنف خاصی نداريم، نداشتن مرکزيت دست و پای ما را بسته است.
کارگر ديگری گفت: من ۴ فرزند دارم که يکيشان ۱۰ سال پيش با بيماری سرطان فوت کرد و علت مرگ زود هنگامش وضعيت بد اقتصادی و مالی من بود که در ادامه معالجهاش کم آورده بودم و هميشه خودم را مقصر ميدانم.
همسرم هم بيمار بود و نياز به عمل داشت که از توانم خارج بود. بارها از مسئولين کارخانه درخواست پرداخت معوقاتم را برای معالجه همسرم داشتم اما اهميتی نميدادند،. خوشبختانه همسرم با قرض گرفتن از دوستانم جراحى شد اما هنور بدهی آن عمل پرداخت نشده است.
كارگر ديگرى گفت: با آنکه سالهاست کارگر قراردادی هستم، امسال هنوز با ما قراردادی امضاء نشده است و ما نگران آينده هستيم.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر