ناهید دریائی
بعنوان یک زن مسلمان در ایران از کمترین حقوق انسانی و برابر با مردان برخوردار بودم. در قوانین حکومت جمهوری اسلامی حقوق زن بر اساس جنسیت و ضعیفه بودنش سنجیده میشود و نه بر اساس معیار های برابر انسانی و حقوق جهان شمول بشری. در کشور ایران تحت حاکمیت فقها و روضه خوانان وضعیت و جایگاه حقوقی زنان، آنچنان تاسف برانگیز است که در سایه قوانین زن ستیزانه و مرد سالارانه به شهروندان درجه دوم تبدیل شده اند، و در عرصه های اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی به حاشیه کشیده شده اند، و به عنوان یک انسان همچون مرد جایگاهی برابر و انسانی ندارند.
زن انسان شماره دو است. و تحت هیچ شرایطی نیز حق ندارد که از حقوق برابر با مردان جامعه برخوردار باشد. و متاسفانه سالهاست که صدای اعتراض زنان به ظلم و نابرابری ها در قوانین حکومت اسلامی سریعا توسط چماقداران جمهوری اسلامی سرکوب می گردد، و دنیای متمدن کمتر این صدای خفه شده را می شنود.
زن بودن در ایران یک جرم بزرگ محسوب می گردد. چونکه زنان جامعه تحت تاثیر تبلیغات زن ستیزانه آخوند های حکومتی ودیگر مبلغین ضد زن مرتبا تحت فشار، سانسور، و ظلم مضاعف می باشند. و مداوماً در رسانه ها تبلیغ می گردد که بهترین جایگاه زن در خانه ماندن، و انجام کارهای مربوط به منزل همچون آشپزی، نگه داری فرزندان، تن دادن به امیال جنسی مرد، تمکین کردن است.
با توجه به قوانین اساسی و فرعی در جمهوری اسلامی زن هیچگونه ارزش انسانی ندارد که بابت آن دارای حق حقوقی هم باشد. در دیدگاه نظام اسلامی به وضوح می بینیم که زن یعنی جنس دوم و نصف انسان است نه کل انسان که مرد مالکش هست. همچون مالکیت یک مرد بر حیوان، خانه، ماشین، زمین، و غیره.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر